Zakelijke informatie
Bladzijdes: 142
Elfde druk
Uitgeverij G. A van Oorschot
Hoofdstukken: 5
Perspectief: het schildersdoek
is de ik-persoon
Tijdsverloop: chronologisch
Ruimte: het grootse deel van
het boek speelt zich af in het schilders atelier
Samenvatting
Het boek begint in de winkel
waar de schildersdoeken verkocht worden. Het doek (de ik-persoon) legt uit dat
hij een bijzonder doek is, namelijk Zeer Dicht Geweven Vier Maal Universeel
Geprepareerd. Felix Vincent koopt het doek. Omdat het verhaal van uit het
perspectief van het doek is geschreven wordt de schilder Schepper genoemd. De
schepper is een bekende kunstenaar die voornamelijk porteten maakt. Hij krijgt
een belangrijke opdracht, van meneer Specht, om een zijn overleden zoon,Singer,
te schilderen. Specht verteld dat hij zijn zoon heeft geadopteerd. Hij geeft
Schepper wat foto's en video's van Singer. Specht verteld Schepper dat hij met
niemand mag spreken over dit werk en dat hij het aan niemand mag laten zien.
Toch laat Scheper het
schilderij aan Minke Dupuis zien. Zij is een journaliste en geheime minnaar van
Schepper. Minke reageert geschokt. Zij verteld Schepper dat Specht een pedofiel
is en dat hij Singer heeft gekocht. Ze zegt dat Specht altijd een schilderij
laat maken van zijn "kinderen" als ze te oud worden. Schepper verbrand het schilderij omdat hij altijd zegt dat hij van het leven schildert,
dus niemand zal hem geloven als hij zegt dat hij nooit Singer heeft gezien.
Maar voor dat hij het verbrand maakt hij er een foto van.
Het vervolg van het verhaal
wordt verteld van uit de polaroid. De
polaroid gaat in de borstzak van Schepper mee naar de plek waar hij zijn
jeugdvriend Tijn voor het laatst heeft gezien. Tijn was zijn beste vriend in de
eerste van de middelbare school. Tijn had een afwijking aan zijn penis en dat
heeft hij aan Schepper laten zien. Schepper heeft Tijn daarna niet meer willen
spreken omdat hij te geschokt was. Nu mist hij Tijn en heeft zijn afwijkende
penis op Singer getekend.
Specht komt het schilderij
veel te laat ophalen. Als hij de overgebleven polaroid ziet vraagt hij aan
Schepper om Singer op nieuw te maken. Schepper zegt dat Singer niet dood is,
maar drugs verslaafd. Hij legt uit dat hij niet pedofiel is maar op een
vaderlijke manier van Singer houdt. Hij neemt het Minke niet kwalijk dat zij
dat denkt want Singer heeft een website gemaakt waar hij zijn vader op chanteer
en uitmaakt voor pedofiel..
Over de auteur:
Willem Jan Otten is geboren in
Amsterdam in 1951. Hij is de zoon van de Marijke Ferguson en Kees Otten. Hij debuteerde met de
dichtbundel "Een zwaluw vol zaagsel". Hij bekeerde op latere leeftijd
tot het katholieke geloof, kort na dat zijn vrouw dat ook had gedaan. Het geloof
werd een belangrijk thema in zijn boeken, waaronder "Het wonder van de
losse olifanten" en "Specht en zoon".
Otten won vele prijzen waar
onder Consantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre (1999), de Libris
Literatuur Prijs (2005) en de Inktaap (2006) voor Specht en zoon.
Herschrijf het einde:
Persoonlijk, vind ik dat het
boek een heel mooi einde heeft en wil ik het niet veranderen. Misschien zo ik
alleen het feit de Schepper niet bij de bevalling was van zijn eigen zoo
veranderen. Verder zou ik Tijn en Schepper elkaar laten tegen komen en dat Schepper
zich verontschuldigd en een doek maakt voor Tijn.
Mening over de vertelwijze
De vertelwijze, van uit het
oogpunt van het doek, vind ik erg origineel. Het is ook in sommige delen
grappig want dan vraagt het doek zich af wat een spiegel is of een oprijlaan.
Otten heeft op een mooie manier de gebeurtenissen, de gevoelens van het doek en
de gevoelens van Schepper weten te combineren.
